شیوع ریکتز در خرگوش های خانگی ارجاعی به بیمارستان دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز در جنوب غرب ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

.

چکیده

  این مطالعه به منظور تعیین فراوانی ریکتز در خرگوش های خانگی ارجاعی به بیمارستان دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز طرح وطی یک دوره ی 3 ساله و بر اساس یافته های بالینی، رادیوگرافی و آزمایشگاهی در 114 سر خرگوش انجام شد. خرگوش های تحت مطالعهبه 2 گروه سنی کمتر از 6 ماه و بالای 6 ماه تقسیم بندی شدند. وضعیت جیره غذایی از نظر استفاده از کلسیم بررسی گردید. پارامترهای بیوشیمیایی اندازه گیری شده در خرگوش های مبتلا شامل آلکالین فسفاتاز، کلسیم و فسفر بودند. این مطالعه ی نشان داد که شیوع ریکتز در خرگوش های اهواز 51 / 3 درصد ) 4 تا از 114 مورد( بود. یافته های رادیوگرافی شامل عریض شدن صفحات رشد بخش دیستال رادیال و ران و پروکسیمال بازو و تیبیا و نیز فنجانی شدن متافیز بودند. صفحات رشد بخش دیستال اولنا به طور شدیدی آسیب دیده بود. میزان آلکالین فسفاتاز سرم در خرگوش های مبتلا بالا بود اما میزان کلسیم و فسفر در محدود هی نرمال بودند. تفاوت بین جنس های مختلف معنی دار نبود.با این وجود شیوع بیماری در آن دسته از خرگوش هایی که سن کمتر از 6 ماه داشتند و در منزل بدون تابش نور آفتاب نگه داری می شدند، به طور معنی داری بیشتر بود ) 05 / p > 0 (. خرگوش های مبتلا، کمتر از کلسیم و ویتامین d تغذیه شده بودند. ریکتز تغذیه ای در خرگوش های ایران همچنان وجود دارد و دلیل آن استفاده ی بیشتر از منابع فسفر و کاهش کلسیم و ویتامین d در جیر هی غذایی است. این مطالعه اهمیت بالانس جیره غذایی به ویژه از نظر کلسیم و فسفر را در جیره غذایی خرگوش های کمتر از 6 ماه نشان می دهد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

.

نویسندگان [English]

  • . .
  • . .
  • . .
  • . .

.

چکیده [English]

.

دوره 3، شماره 1 - شماره پیاپی 4
بهار و تابستان 1388
صفحه 3-9