پاسخ های آنتی بادی به دو واکسن تجاری امولسیون روغنی آنفلوانزای پرندگان (H9N2) در جوجه های گوشتی

بیماری آنفلوانزای پرندگان اهمیت اقتصادی و بهداشت عمومی دارد. ویروس آنفلوانزای پرندگان تحت تیپ H9N2 در ایران بومی است،‌ لذا برای کنترل آن از سیاست واکسیناسیون استفاده می‌شود. کارایی واکسن آنفلوانزا در کنترل بیماری، کاهش خطر عفونت و کاهش دفع ویروس نقش به‌سزایی دارد؛ در نتیجه نظارت بر کارایی واکسن ضروری است. در این پژوهش پاسخ‌های آنتی‌بادی به دو واکسن تجاری آنفلوانزای پرندگان در جوجه‌های گوشتی بررسی گردید. برای این منظور 90 قطعه جوجه یک‌روزه گوشتی تجاری تهیه و به سه گروه تقسیم شدند. در 14 روزگی به گروه اول واکسن A، به گروه دوم واکسن B و به گروه سوم واکسنی تزریق نشد. پژوهش سرولوژیک به روش آزمون مهار هماگلوتیناسیون (HI) از روز 14 تا 49 به‌صورت هفتگی انجام گرفت. میانگین تیتر HI در هفته سوم و چهارم بعد از واکسیناسیون بین گروه اول و سایر گروه‌ها و در هفته پنجم بین گروه‌های واکسینه و گروه غیرواکسینه معنی‌دار بود (05/0>P). نتایج نشان داد هر دو واکسن 5 هفته بعد از واکسیناسیون موجب تولید بالاترین تیتر HI می‌شوند ولی این تیترها در حدی نیستند که ایمنی محافظتی ایجاد کنند؛ همچنین مشخص شد بین آنتی‌بادی مادری و ایمنی فعال تداخلی وجود ندارد، در نتیجه با توجه به این‌که واکسن‌های مورد پژوهش، تجاری هستند و کیفیت آن‌ها به‌طور منظم از سوی تولید کننده بررسی می‌شود، بنابراین احتمالا مهم‌ترین دلیل کیفیت پایین واکسن‌های مذکور شرایط نامناسب حمل و نگه‌داری واکسن است.