مقایسه اثر محافظتی ویتامین ب12 و ویتامین ث بر هیستوپاتولوژی بافت بیضه در موارد ایسکمی حاد متعاقب چرخش طناب بیضه در موش صحرایی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان- ایران
2 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان- ایران.
3 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران- ایران
4 3. گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران- ایران
5 4. گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان- ایران
10.22034/IJVCS.2024.14859.1096
چکیده
چرخش بیضه می‌تواند به ایسکمی حاد و آسیب بیضه منجر شود. یکی از دلایل آسیب بیضه ناشی از ایسکمی، آزاد شدن رادیکال‌های آزاد اکسیژن است که موجب ناپایداری غشای سلولی و مرگ سلول‌ها می‌شود. در این مطالعه، اثر محافظتی ویتامین‌های ب12 و ث، به‌عنوان آنتی‌اکسیدان‌، در کاهش آسیب‌های ناشی از ایسکمی بیضه پس از چرخش طناب بیضه مورد مقایسه قرار گرفت. در این راستا، 20 سر موش صحرایی به طور تصادفی به پنج گروه تقسیم شدند. گروه اول به‌عنوان شاهد بدون هیچگونه دخالتی در نظر گرفته شد. گروه دوم تنها تحت چرخش بیضه به مدت دو ساعت قرار گرفت و پس از اصلاح چرخش هیچگونه درمانی دریافت نکرد. گروه‌های سوم تا پنجم به ترتیب نیم ساعت قبل از اصلاح چرخش 5 میکروگرم ویتامین ب12 به‌ازای هر کیلوگرم وزن بدن، 50 میلی‌گرم به‌ازای هر کیلوگرم وزن بدن ویتامین ث و ترکیبی از ویتامین ب12 و ویتامین ث دریافت نمودند. چرخش بیضه باعث کاهش معنی‌دار ارتفاع اپیتلیال در لوله‌های منی‌ساز، قطر لوله‌های منی‌ساز و رتبه‌بندی  جانسون در مقایسه با گروه‌های شاهد و درمانی گردید (05/0>P). شدت تغییرات دژنراتیو و رتبه‌بندی جانسون در بین سه گروه درمان تقریباً مشابه بوده و تفاوت معنی‌داری با هم نداشتند؛ ولی با گروه چرخش و کنترل سالم تفاوت معنی‌داری را نشان دادند (05/0>P). این نتایج نشان می‌دهد که ویتامین‌های ب12 و ث می‌توانند به‌عنوان بخشی از یک برنامة درمانی جامع در مدیریت آسیب‌های متعاقب چرخش طناب بیضه مورد استفاده قرار گیرند و سبب بهبود شانس باروری شوند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات