گزارش یک مورد استئومیلیت مزمن در فک بالا در ارتباط با آبسه دندانی پیش آسیایی چهار در یک سگ ژرمن شیپرد

متداولترین علت برای کشیدن دندان در تمامی گونه ها پولیپیت وعفونتهای دور دندانی می باشد که در اثر پوسیدگی دندانی یا در معرض قرار گرفتن پولپ دندانی (در اثر ضربه) بیماری های شدید دندانی وباقی ماندن دندانهای شیری رخ می دهد. یک قلاده سگ نژاد ژرمن 8 ساله باوزن 30کیلوگرم وبا تاریخچه وجود زخم مزمن بر روی گونه راست درست در زیر گوشه داخلی چشم به بخش جراحی ارجاع داده شد صاحب دام از وجود یک زخم کهنه برروی گونه راست حیوان که در طول یک سال با مصرف آنتی بیوتیک بهبود میافته وبا قطه دارو عود میکرده شکایت داشت. در معاینه بالینی بوی بد دهان وتراوش چرک از کنار دندان پیش آسیاییچهار مشخص بود ودندان مزبور حالت لق شدگی وپوسیدگی داشت. دندان مبتلا طی سه مرحله کشیده شد ومجرای موجودبین فضای ریشه دندانوفیستول صورت با قاشقک جراحی تمیز گردید وتمام بافتهای نکروز شده ومواد چرکی تجمع یافته، پاکسازی وخارج شدنهایتا با بتادین1%کانال ایجاد شده شستشو ولاواژ داده شد. بعداز اتمام عمل جراحی، مجرای مورد نظر باز نگه داشته شد تا تمام ترش های چرکی از طریق آن تخلیه گردند درمان دارویی بعد از عمل شامل شستشوی روزانه مجرا با بتادین وآنتی بیوتیک درمانی روزانه به مدت ده روز بود. یک ماه بعد از عمل زخم صورت کامل بهبود یافته وفضای ریشه دندانی نیز با بافت گرانوله پر شده بود وهیچ عارضه ای مشاهده نمی شد. در گزارش حاضر کشیدن دندان، در ناژ آبسه، دبریمان بافتهای نکروز شده به همراه آنتی بیوتیک درمانی مناسب باعث شدند که عفونت مزمن استخوان فک بالا رفع گرددوبهبودی حاصل شود.