ترکیبات شیمیایی مختلفی از جمله گلوکوکورتیکوستروئیدها، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی و آنتاگونیست های لوکوترینی برای پیشگیری از التهاب استفاده می شوند، اما این داروها دارای عوارض جانبی زیادی مانند زخم معدی، ناراحتی کلیوی و تغییرات چشمگیری در تابلوی خونی هستند. بنابراین تلاش برای یافتن داروهای جدید با حداقل اثرات جانبی ادامه دارد. گل میخک به طور رایج به عنوان یک داروی بی هوشی و آرامبخش در صنعت ماهی و نیز به عنوان یک بی حس کننده موضعی و ماده ضد عفونی به وسیله دندانپزشکان مصرف می شود. در مطالعه حاضر مناسب بودن گل میخک جهت استفاده به عنوان یک ماده ضد التهاب بررسی شد. بدین منظور 10 قلاده سگ نر با وزن 20 تا 25 کیلوگرم و سن 9 تا 15ماه با ترکیبی از زایلازین و کتامین بی هوش شدند. بعد از القاء بی هوشی برشی 5 سانتیمتری در دیواره شکم (به فاصله 3 سانتیمتر از خط سفید و 10 سانتیمتر از جناغ سینه) ایجاد و بخیه گردید. سپس سگ ها به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول mg/kg 25 اسانس گل میخک به صورت وریدی به مدت 5 روز دریافت کردند. سگ های گروه دوم حجم یکسانی از سرم فیزیولوژی دریافت نمودند. نتایج نشان داد که اسانس گل میخک فاکتورهای التهابی را در محل جراحی کاهش داده است. این ماده همچنین می تواند از تغییرات تابلوی خونی جلوگیری کند. مطالعات هیستوپاتولوژیک نشان داد که در گروه آزمایش تعداد کمتری از سلول های التهابی در محل عمل در مقایسه با گروه کنترل وجود دارد. از نتایج مطالعه حاضر نتیجه گیری می شود که شاید بتوان از اسانس گل میخک به عنوان یک ماده ضد التهابی در سگ استفاده کرد.
علوم درمانگاهی دامپزشکی ایران