یکی از دلایل اصلی مرگ و میر شترمرغ در سنین پایین انباشتگی پیشمعده است که علل اصلی این امر وجود استرس سر و صدا، اختلال در یافتن غذا و ناتوانی در جهتیابی است. یک قطعه شترمرغ با سن 5 /2 ماه با علایم بالینی بیحالی، بیاشتهایی، دهیدراتاسیون، دپرسی و زمینگیری به کلینیک دامپزشکی ارجاع داده شد که به دنبال ملامسهی ناحیهی قدامی بطنی و همچنین اخذ تاریخچه به انباشتگی پیشمعده پی برده شد. ابتدا با پروتکل بیهوشی کتامین-زایلازین القا بیهوشی انجام و حیوان به ناحیه پشتی خوابانیده شد. سپس پرهای ناحیه شکمی کنده شد و موضع ضد عفونی گردید. سپس لولهگذاری نای صورت گرفته و تهویه توسط کپسول اکسیژن در طی مرحلهی ادامهی بیهوشی تا پایان مرحلهی به هوش آمدن ادامه یافت. بعد از انتخاب مسیر، پوست و عضلات شکمی برش داده شد؛ پیشمعده خارج و یک برش به طول 5 سانتی متر با تیغه بیستوری ایجاد و مواد خشبی خارج گردید. سپس توسط سرم فیزیولوژی شستشو و ساکشن انجام شد. برش پیشمعده توسط نخ کاتگوت صفر و با الگوی کوشینگ و لمبرت بخیه گردید. سپس سرمتراپی با سرم رینگر در ورید براکیال و ونتیلاسیون تا پایان مرحلهی ریکاوری انجام شد. در این بیماری درمان اولیه با ملینها صورت میپذیرد و در مواقع حاد انباشتگی، روش جراحی پیش معده موثر است. روش های پیشگیری کننده برای جلوگیری از وقوع این بیماری در مزارع جلوگیری از سر و صدا و جداسازی مکان تغذیه حیوان از فضای باز است.
علوم درمانگاهی دامپزشکی ایران