بروز و شیوع بیماری برخاسته از خاک (عفونت کورینه باکتریوم سودوتوبرکولوزیس) در یک گاوداری شیری بزرگ در غرب تهران، اولین گزارش از ایران

سبب بروز بیماری برخاسته از خاک کورینه باکتریوم سودوتوبرکولوزیس است. این باکتری با دوگونهی سم دیوارهی پرچرب عامل (CWLT) و اگزوتوکسین از نوع فسفولیپاز D، به سهولت وارد ماکروفاژ میشود؛ در آن زنده میماند و پس از پخش شدن، به جدار مویرگها (لنف و خون)، سلولهای سرخ خون و به ویژه بافتهای زیرپوست و گره های لنفاوی آسیب میرساند. خاک آلوده به این باکتری توسط باد جابهجا و از راه آسیبهای پوستی ناشی از ضربه و یا نیش حشرات به بافت زیرجلد یا از طریق مخاطات آسیب دیدهی تنفسی یا گوارشی به بافتهای لنفاوی یا خونی بدن میرسد و باعث نکروز بافت درگیر و شکلگیری آبسهی زیر جلد و گره لنفاوی و به ندرت در گاو بروز آبسه داخل بدنی میشود. این بیماری از 15 /4/92 تا 31 /6/92، 8 /8 درصد از 2000 راس گاو مولد را درگیر کرد که 67 درصد حذف شدند و بقیه در طی 14 روز درمان با پنیسیلین و اکسیتتراسایکلین ظاهرا بهبود یافتند. در این درگیری درصد گاوهای بیمار از شکم نخست تا پنجم به ترتیب 3 /42، 20، 3 /7، 12 و 5 بود؛ بهعلاوه یک راس تلیسه بالای 6 ماه نیز مبتلا شده بود. در این گله مفاصل اندامهای حرکتی قدامی بیش از خلفی درگیر شدند و بعد از آن به دیگر مفاصل و گره های لنفاوی ناحیه کشیده شد که به صورت درد، تورم و زخم مفاصل و بزرگی و حالت آبسه گره های لنفاوی بروز پیدا کرد. در یافته های هیستوپاتولوژی، پرخونی، خونریزی، ادم خونی یا لنفی، شکلگیری توده های پنیری و تجمع فیبرین و سروزیته و حضور میکروآبسه ها جلب توجه میکرد. جداسازی باکتری به عنوان کلید تشخیص قطعی این بیماری از ترشحات و بافتها انجام شد. با توجه به مشترک بودن این بیماری بین دام و انسان، امکان پراکندگی عامل و سختی درمانپذیری، تا زمان دسترسی به واکسن با کیفیت باید تمام دامهای درگیر هرچه سریع تر به کشتارگاه اعزام شوند.